Deel I uit een serie. Waarom deel I? Omdat de oude doos (letterlijk) nog lang niet leeg is. Foto’s uit het analoge tijdperk dus. Afgelopen winter heb ik wat oude foto’s gefotografeerd met mijn digitale camera, gewoon om eens te kijken of dat gaat. Uiteindelijk komt het er waarschijnlijk niet van om echt alles te digitaliseren. Maar goed, het eerste mapje met foto’s dat ik in januari heb gemaakt kwam ik nu toevallig weer tegen. Voorlopig is dat materiaal genoeg om zo nu en dan een foto uit de oude doos te posten in het uitzonderlijke geval dat ik niets vang.
“Rijtje” is een rijenkarper, mijn eerste en laatste vis van de Zwaan. Een lastig water. Het is er niet toegestaan om ‘s-nachts te vissen, dus dat betekend soms héél vroeg opstaan om een goede stek te kunnen bevissen. Op deze zomerdag ben ik de enige visser, maar er is wel een botenrace gaande op het water. De op-afstand-bestuurbare speedbootjes brommen als bronstige bromvliegen achter elkaar hun rondjes op het water en op het eerste gezicht lijkt deze verstoring niet ideaal om een vis te vangen. De vissen trekken zich terug in een hoekje waar ze anders niet zo vaak komen en daar is mijn kans. Zo lijkt het tenminste, want hier is elke aanbeet een uitzondering op de regel. Toen zwom “Het Schilderij” er nog. Zou “Rijtje” er nog zwemmen? Ja, u leest het goed: de vissen hebben hier een eigen naam.
Laatste Reacties