Niet iedereen wordt blij van evenementen zoals het WK karpervissen. Ik ook niet direct. Maar als er karpervissers uit de mooiste provincie van Nederland de zilveren plak bemachtigingen, is dat wel een vermelding waard. RTV Drenthe ging op bezoek bij de mannen, die geïnterviewd werden in hun natuurlijke habitat.

 In deel 1 voelen we Bas van Klaveren (de Godfather van The Carpspecialist) eens even flink aan de tand over wat nu precies een goed betaalwater is en hoe goed beheer er nu in de praktijk uitziet. Ook willen we weten wat nu de meest gemaakte fout door Frankrijkgangers is en wat zijn mening is over het gedoe rondom betaalwater. Dus geen gelul over wat zijn favoriete website, karperblad of onderbroek is, maar alleen zaken die er echt toe doen.

Alweer een artikel over onthakingsmatten? Ja, inderdaad. Ondanks het feit dat er reeds heel wat over karperbehandeling geschreven is zie ik aan de waterkant nog te veel ‘karpervissers’ met een te kleine, te dunne of zelfs zonder mat vissen. Velen hebben een matje juist voldoende om hun geweten te sussen, maar zeker niet om de karper te beschermen tegen allerlei oneffenheden. Ik ben er bijna zeker van dat maar een 50 tot 60% van onze collega’s gebruik maken van een onthakingsmat. Het percentage dat een goede mat gebruikt ligt overigens nog een heel stuk lager.
Onthakingsmatten hebben sinds hun uitvinding een hele evolutie ondergaan. De matjes van vroeger zijn niets vergeleken bij de huidige generatie matten. Ik heb altijd moeite gehad met het woord ‘mat’. Bij die naam stel ik me een klein, dun rechthoekig lapje stof voor waar ik mijn voeten aan afveeg. Een goede onthakingsmat heeft veel meer weg van een matras. Groot, dik en gevuld met zachte materialen.

In de zomer van ´92 ben ik samen met m´n vismaat Ron van de Berg 10 dagen in La France geweest.  In eerste instantie was de planning om te vissen op Lac du Salagou, waar we ook 3 dagen gezeten hebben. Maar door de harde wind, die daar over het algemeen de hele zomer zo´n windkracht 6 to 7 bedraagt, en de onnoemelijke grootte van dit meer, besloten we door te rijden naar Biscarosse. Ron was er al 2 keer eerder geweest maar had er tot dusverre geen ´noemenswaardige´vissen gevangen. Wij kwamen ´s morgensvroeg bij het water aan en wat denk je ( ja, oppassen daar ! ) , nog geen 5 minuten later stond de vliegende brigade bij ons.