Zes nachten vissen in Noord -Frankrijk. Het 6-delige verslag is nu te lezen op SCHUB.nl.
Lees nu Deel 1: De voorbereiding
Deze vistrip is mede mogelijk gemaakt door Hengelsportpaleis.nl en Thermokleding.nl.
Jun 022010
Lees eerst de voorgaande delen:
Noord-Frankrijk in zes nachten | SCHUB.nl – [1] – [2] – [3] – [4] – [5]
Deel 6/6: De sleutel tot succes (Slot)
De tweede dag ga ik het water op om onze voerplek buiten werpafstand van aas te voorzien. Een zwaan is het daar niet mee eens en komt blazen en dreigend snel dichterbij. Hij komt zelfs achter me aan! Ik zet het op een peddelen en uiteraard wordt dit alles vastgelegd voor later.
Het kleine bootje kan prima gebruikt worden om te voeren en de lijnen uit te varen. Op een stuwmeer is het echter wel verstandiger en veiliger om een grote boot met electromotor mee te nemen. De kleine boot is eigenlijk alleen voor kleinere wateren tot 10 ha met een breedte niet meer dan 300m.
Om te vissen in (Noord-) Frankrijk is net als in Nederland een schriftelijke toestemming oftewel een visvergunning nodig. In Nederland is de vergunning meestal een VISpas -met bijbehorende lijst van viswater- die je bij de lokale hengelsportzaak kunt krijgen. In Frankrijk heet de visvergunning ‘Carte de Pêche’. Wij halen onze vergunning bij een kleine hengelsportzaak. De vergunning is vaak ook verkrijgbaar bij de dorpskroeg of kiosk (Tabac). Voor € 62,- (anno 2010) krijg je een tweetal kartonnen kaartjes, met ruimte voor je adresgegevens en een pasfoto. Een paar stickers en stempels maken het geheel compleet en we denken het helemaal voor elkaar te hebben. We krijgen er zelfs een hoesje bij.
Vrroeeeeaaaoem!!?!! Wat is dat dan? Met veel tumult komt er een in camouflagekledij gehulde quad-bestuurder over het bospad aangereden. Stampvoetend kom hij op ons afgelopen. We begroeten hem vriendelijk en hij ontdooit vrijwel onmiddellijk. De Garde de Pêche (controleur) was wat gepikeerd omdat we op een dagstek aan het nachtvissen waren. Toen hij één en andere wilde uitleggen aan de hand van de vergunning was er ‘un probleme’. Wat bleek, om te mogen vissen in geheel Noord-Frankrijk was er nóg een sticker (á € 15,-) nodig! Dit was ons niet helemaal duidelijk gemaakt door de verkoper… Daarbij komt dat er een nachtviskaart vereist is voor het water waar we nu zitten. Weer tien euro lichter. Alles bij elkaar maakt het niet veel meer uit of je nu betaald voor een privéwater, een camping, of plaatselijke papiertjes zoals een nachviskaart of een bootvergunning.
We mogen blijven zitten en krijgen zelfs wat nuttige tips van de controleur. Met écht avontuur heeft het vissen op een stuwmeer met uitgezette karper niet veel meer te maken. Prettig vissen is het wel. Eindelijk rust. Ik meen verder een patroon te herkennen. De vorige keer dat ik hier was kreeg ik ook vrijwel direct één aanbeet na aankomst, gevolgd door 48uur stilte en een vroegtijdig einde van de sessie. Na een paar uur zonder actie wordt ik namelijk meer dan zenuwachtig. De volgende sessie Cassiën maar weer? Of een keer een haai vangen, of piranha’s, of een steur, een nijlbaars of een rog? Misschien wel gewoon een mooie ruisvoorn. Genieten.
Jeroen Houdijk
SCHUB.nl
Noord-Frankrijk in zes nachten | SCHUB.nl – [1] – [2] – [3] – [4] – [5] – [6]
Jun 012010
Lees eerst de voorgaande delen:
Noord-Frankrijk in zes nachten | SCHUB.nl – [1] – [2] – [3] – [4]
Deel 5/6: Beet
Ik maak wat foto’s van de ochtend en even later bespreek ik met Frank de opties. We besluiten het roer om te gooien en laten de aangevoerde stekken liggen. Het dagwater bracht ons geen vis, dus hier nog een keer vissen ligt niet voor de hand. De volgende kanaalstek is weliswaar ook drie dagen aangevoerd, maar het effect hiervan heeft zich niet bewezen de afgelopen dagen.
Onze voerplek op Alliëtte kan waarschijnlijk wel voor wat actie zorgen, maar we hebben nog twee nachten te gaan. Ik weet nog een bosmeer in het Noorden van Frankrijk. Hier moet het mogelijk zijn om instant vis te vangen en er is kans op vis van formaat. Op het moment dat de achterklep dicht valt begint het ligt te regenen. Precies op tijd. Op weg naar een nieuw water.
Er zijn meer karpervissers en het is zelfs behoorlijk druk. Dat valt tegen voor een doordeweekse dag. Zonder boot zijn de mogelijkheden ook al een stuk beperkter. Nu heb ik wel een klein bootje meegenomen. Maar dan ook echt een klein bootje. We vinden een geschikte stek aan de rand van de nachtviszone. Eigenlijk er iets voorbij, maar dat wisten we toen nog niet.
Klik… klak… tsjuk… zzzzzkahtsjuk….klak. Ik schiet een paar foto’s van het steuntje dat ik zojuist voor het puntje in het water heb gezet. Zo kan ik later aan de hand van dit plaatje uitleggen hoe ik de steun gebruik om een anders onbereikbare stek te bevissen. De lijn loopt net iets onder een hoek tegen het steuntje aan en ik heb het steuntje gecamoufleerd met een flinke grasspriet.
…ZZZZZZZZ…ZZZZZZzzzz…zzzzzzzz…zzzzzzzz…zzzzzzzzzii…iiiiiiiiiiiiiiiiiii. Doet mijn beetmelder®. Ik kijk verschrikt om, leg de camera onder een boom en pak de hengel op.
Booam. Zo, die hangt. Het beukt en bonkt… rustig tikken door de slip van mijn molen® … tik … tik … tik … constant en niet te stoppen.
Een paar stappen dichterbij met wat vlugge halen aan de slinger. Automatische piloot. De camera draait. De vis begint te zwemmen. Gestaag. Richting de boei. Rustig blijven nu.
Ik realiseer me dat de vis niet te keren is. Hard blokken van achter de vis is vragen om problemen, dus loop ik terug en probeer haaks op de oever zoveel mogelijk lijn te winnen. De vis komt tot stilstand ter hoogte van de boei. Een kolk en dan een moment niets. Ik houd mijn adem in. De lijn schuurt ergens langs en de boei danst alsof Jaws er aan hangt. Een diepe welling dan komt de vis langzaam mee. Dat scheelde niet veel.
Niet veel later lukt het om de vis te landen. Een grote, maar vooral dikke spiegelkarper van 18,5 kg. Een goed begin op het nieuwe water en het verkassen meer dan waard.
Het is pas het begin van de vijfde nacht…
Noord-Frankrijk in zes nachten | SCHUB.nl – [1] – [2] – [3] – [4] – [5] – [6]
May 302010
Lees eerst de voorgaande delen:
Noord-Frankrijk in zes nachten | SCHUB.nl – [1] – [2] – [3]
Deel 4/6: Ruisend gruis
Vol goede moed pakken we onze spullen om een dagje te gaan vissen. Uit vissen gaan is bijna net zo leuk als vissen zelf. De verwachting, de vroegte, de spanning. We worden al aardig bedreven in het in- en uitpakken van de auto. We zijn dan ook snel op weg naar het dagwater.
In tegenstelling tot gister is de plas rustig en verlaten. We rijden naar onze voorgevoerde stek. Halverwege het uitlaatvretende en voiture-slopende stenenpad komt een brandweerjeep (met sirene) achter ons aan. Het blijkt privaat terrein. ‘Wegwezen!’ De stevig gebouwde brandweerman houdt er een leuk stukje land op na met een paar plasjes er bij. Het pad hoort kennelijk bij zijn grond dus moeten we de spullen naar de stek sjouwen.
Als de auto bijna is uitgeladen, komt de brandweerman weer voorbij. Hij heeft zijn ronde gemaakt en vertelt ons droog dat we best onze spullen even mogen uitladen als we maar niet op zijn watertjes vissen. Wel-pot-ver-drie-dubbel-tjes, we hebben voor niets alles uitgeladen.
We vervloeken en prijzen de beste man tegelijkertijd. Hij wijst ons er nog op dat we niet ’s-nachts op deze stek mogen vissen. Dat is ons bekend. We krijgen een dikke duim als hij aan het eind van de dag weer voorbij komt en ziet dat we aan het opruimen zijn. Intussen hebben we mooi geen een aanbeet gekregen. Die ene springende vis gisteren was kennelijk een uitzondering, want vandaag lijkt er geen vis meer te zwemmen op het meer. De wind is ook al weer gedraaid, zou dat het zijn? Niks gevangen dus. Niet getreurd en op naar de nachtstek.
Iedere twee uur wordt er een boot met zand afgevuld op de volgende stek Vandaar de naam Zandboot voor deze stek. Het is een rumoerig stukje kanaal, maar er staat nauwelijks stroming. Er staan zelfs wat waterplanten en er drijven wat een dode dieren in de kant. Een konijn, een rat of een kat, en een brasem. Luguber, maar wel een pek waar ook de karper voedsel kan vinden.
De lijnen worden zo breed mogelijk neergelegd. Om iets onder een bocht te kunnen vissen, en ook om de lijn boven de waterplanten te houden, maak ik gebruik van een steuntje om de lijn boven water te houden. Idealiter gebruik je een hard plastic V-kopje, maar ik had alleen een paar achtersteuntjes voorhanden. Het voordeel van de achtersteuntjes is wel, dat de lijn op scherp kan worden gelegd. Vergelijkbaar met het zetten van een muizenval. Bij een aanbeet wordt de lijn vanzelf uit de steun getrokken. Dit steuntje stel ik zo op, dat de laatste meters lijn mooi over de bodem lopen, maar de ‘lange afstandslijn’ door de lucht loopt.
Sinds een paar jaar maak ik gebruik van gevlochten hoofdlijnen, gevolgd door een dikke nylon voorlijn van ongeveer 50 meter. Dit bevalt zeer goed. Bij het vissen op korte afstand en tijdens het drillen van vis heb je het voordeel van de rek in de nylonlijn. Bij vissen op grote afstand, heb je toch de beetindicatie van de gevlochten lijn.
Alle hengels liggen mooie gespreid over het kanaal. Een paar plekjes, zijn binnen de vierkante meter drie dagen aangevoerd. De verwachtingen zijn hoog. Er is veel witvis actief en een weersomslag is onderweg. Ik open mijn ogen en zie mijn sounderbox die stil is en blijft. De batterij is bijna leeg, maar daar ligt het niet aan. Er komt een labrador in vol galop op mij afgestormd en ik ben direct volledig wakker. De hond rent vrolijk verder en ik zie mijn hengels staan. Stil.
Noord-Frankrijk in zes nachten | SCHUB.nl – [1] – [2] – [3] – [4] – [5] – [6]
May 302010
Lees eerst de voorgaande delen:
Noord-Frankrijk in zes nachten | SCHUB.nl – [1] – [2]
Deel 3/6: Sjonnies Lake
Zonder aanwijsbare reden gebruiken we een gefingeerde naam voor het karpermeer dat we vinden tijdens onze speurtocht in Noord-Frankrijk. Hoe onze jacht naar kanaalkarper steevast eindigt op een één of andere put is mij nog steeds een raadsel. Feit is wel, dat telkens wanneer zich een geheimzinnig putje of plas aandient we even polshoogte gaan nemen. De eerste visser heeft alleen een schubje van een pond op 4 in de bewaarzak. (noot: kleiner dan 60cm dus) Zijn open houding en info over het water maakt ons toch nieuwsgierig. De volgende visser die we spreken heeft een vis van ongeveer 20 pond gevangen. De top van het water moet zo rond de 20 kilo liggen. Niet mega groot voor Franse begrippen, maar we zitten om actie verlegen en kunnen hier best een paar uurtjes overdag meepakken. Plan B begint vorm te krijgen.
Er is een nachviszone op het water. Dat wil zeggen dat er op een beperkte oeverlengte een abnormaal grote hengeldruk is. Er zit een stuk of 5 koppels à 4 hengels per persoon te vissen. Ons oog valt dan ook snel op een dagstek aan de andere kant van het water. Dat de wind hier niet op staat nemen we maar voor lief. Een grote fout of een juiste tactische beslissing? Het is alles of niets. Het halve water is onbevist en we besluiten in een hoek van het water tien (10!) kilo boilies te verspreiden over een grote oppervlakte. Met behulp van voerschep en werppijp zijn we zo een poosje bezig, onder toeziend oog van de aanwezige vissers. Met een bootje zou het voeren een stuk eenvoudiger zijn, maar hier zijn geen boten toegestaan. Er wordt dan ook veelvuldig gebruik gemaakt van voerboten.
We vervolgen onze weg naar de hypermarché. Een van de supermarkten die Frankrijk rijk is. Het blijft een bijzondere gelegenheid om zo een super supermarkt te bezoeken. We kijken onze ogen uit. Zelfs een assortiment aan hengelspullen en bolies, multicolor, jawel. Van aanmaakblokjes tot zure haring, je kunt er werkelijk alles krijgen. We houden het bij een mini barbecue -die het voor geen meter doet- met een paar stukjes vlees, vers brood en houdbare melk. In principe hebben we voldoende eten meegenomen voor een week, maar boodschappen doen in Frankrijk hoort er nu eenmaal ook een beetje bij.
We slaan ons kamp op onder een brug waar we inmiddels twee keer gevoerd hebben. De sluiswachter wijst ons er op dat we niet met de auto op de paden langs het kanaal mogen komen. Wijselijk parkeren we de auto even verderop. Verder zitten we er prima, droog, maar de wind blijft sterk aanwakkeren.
Het is misschien wel de minst aansprekende stek. We zitten wel precies halverwege een stuwstuk, volgens meester Roelof en ome Kwint zou dat strategisch goed moeten zijn. Het is toch wel nuttig om de regiomeetings en landelijke bijeenkomsten van de karperstudiegroep bij te wonen. Daar steek je nog eens wat op.
Ergens midden in de nacht vangt Frank een sterke kanaalkarper. Geweldig, wat een power. Een beter bewijs dat er wel degelijk karper in het kanaal zwemt bestaat niet! We maken meteen foto’s en het terugzetten van de vis leggen we op film vast.
Frank ving de vis juist op de hengel hij instant viste. Ik blijk met te licht lood te vissen. Twee van mijn vier onderlijnen blijken in de knoop te liggen. Stom. Zonde. Een deuk in het zelfvertrouwen. Het is fantastisch dat we een vis hebben gevangen, maar het blijft bij één aanbeet. Zou de volgende stek meer opleveren?
Noord-Frankrijk in zes nachten | SCHUB.nl – [1] – [2] – [3] – [4] – [5] – [6]
May 292010
Lees eerst deel 1:
Noord-Frankrijk in zes nachten | SCHUB.nl – [1]
Deel 2/6: Vrijdag Voerdag
Vandaag voorzien we alle stekken van voer en vissen in de avond op de T-splitsing. Deze stek ziet er het meest veelbelovend uit op de kaart. Nieuwsgierig geworden naar Alliëte nemen we daar eerst een kijkje. Een bekende naam. Centerparks heeft er een vakantiedorp geopend. Een gedeelte van het meer is exclusief voor de huisjes waarvanuit je leuke stekken kunt bevissen. Een ander deel is nog vrij bevisbaar, daar vinden we enkele karpers (lees: een paar vage schimmen net onder het wateroppervlak en een enkele kolk) die we na een ronde om het meer zien zwemmen doen ons hart sneller kloppen. We besluiten eenmalig een emmer tijgernoten in een strook – en wat boilies op tactische hoekjes – te voeren. Hier kunnen we eventueel de laatste nacht vissen als het tegenvalt op de kanalen.
Gedurende de dag zien we op meerdere plasjes karper en/of brasem zwemmen. Pêche reserve. Verboden te vissen, Privé. Een wildgroei aan bordjes. Af en toe gaan er wat brokken te water en zien we hoe deze worden opgeslurpt door kleine en onbereikbare karpers.
Tijdens het rijden blijkt dat het maar goed is dat we een reserve tankje met diesel bij hebben. Het reservelampje brand al tijden en er is geen tankstation te bekennen. Je moet er niet aan denken dat je zonder brandstof staat in de middle of nowhere.
Aangekomen bij de T-splitsing zetten we vol verwachting onze spullen op. Een vertrouwd Frans tafereel speelt zich af [link Cassien], aan de overkant voert een Fransman ’zijn’ stek aan met maïs terwijl wij er zitten te vissen. Het geeft toch een goed gevoel, er zal dus wel karper zitten!
Eén snoekbaars (Ja, Frank ving een snoekbaars op een pop-up) later stoppen we lichtelijk teleurgesteld, maar toch vol goede moed onze hengels in het foudraal.
Noord-Frankrijk in zes nachten | SCHUB.nl – [1] – [2] – [3] – [4] – [5] – [6]
May 282010
Deel 1/6: De Voorbereiding
Een serie van –u raad het al- zes blogs. Frank Avezaat en Jeroen Houdijk hebben eind mei, begin juni 2010 samen een week gevist in het noorden van Frankrijk. Voor beiden was het niet de eerste keer vissen in het Franse land, ondanks dat, werden er (beginners-) fouten gemaakt en zijn er vele leermomenten. Hoe de sessie verder verliep, lees je nu of binnenkort. Wellicht heb je het al in een email gelezen, gezien op youtube of ergens gehoord, dat heb je nu eenmaal met internetpublicaties.
In een dagelijks verslag van de sessie probeer ik allerlei aspecten van het karpervissen aan bod te laten komen, die voor ons van belang waren, en wellicht van toepassing zijn op karpervissers die in de toekomst hun geluk (of kunde) beproeven in het Noorden van Frankrijk. Terwijl Frank verslag doet van zijn impressies en bevindingen op zijn blog www.passionforangling.nl, probeer ik dat op mijn manier te doen via het online hengelsportmagazine www.schub.nl. Het spreekt voor zich dat de blogposts doorspekt zijn met de meest actuele links, in combinatie met de fora, hyves, facebook en youtube wordt en is het een interactieve waterzooi. Voorop staat dat het leuk is om verslag te doen van een sessie. Als jij er wat aan hebt – al is het maar om een verloren uurtje op de werkvloer te overbruggen – dan is dat mooi meegenomen. Beter nog zet je nu de pc uit en haast je [de peche toi (Fr) vert. ; ‘haast je’ of ‘gaat vissen’] naar de waterkant, want achter dat beeldscherm vang je niks.
Hoewel, resumerend en nogmaals overdenkend, denk ik dat ik zo-even dacht dat het eigenlijk soms, dat is zeg maar best wel vaak, verrekte handig kan zijn om informatie op internet te zoeken en te vinden, over een viswater, een vangstmethodiek of weet ik niet wat nog meer. Lees dus toch maar even verder…
Op een paar telefoontjes, wat sms-jes en een brainstorm sessie of twee na, omvat ons plan niet meer dan een voornemen om enkele blauwe plekjes en streepjes die van op google earth kennen te bezoeken. Er heeft nota bene niet al te lang geleden een artikel of twee in de karperwereld gestaan over de kanaal visserij in Frankrijk. Ik heb het nog niet gelezen (sorry jongens) en heb al mijn abonnementen die op dode boom zijn gedrukt opgezegd en sla een nieuwe weg in. Dat klinkt heel stoer en modern, maar eigenlijk heb ik gewoon geen tijd meer om de visbladen te lezen. Ik was dan ook blij dat Frank een paar boekjes had meegenomen, want aan de waterkant is het toch prettig lezen in gedrukte vorm.
Mijn voorbereidingstijd voor deze sessie, bedraagt welgeteld twee uur. Ik ben namelijk net verhuisd en zit tussen de verhuisdozen. Als de tijdsdruk groot is, beperk ik me wel tot de essentie, toch een voordeel, tijdens de sessie vond ik het bijvoorbeeld vrij geniaal dat ik aan toiletpapier en een tandenbrostel heb gedacht. Toch zaken die je normaal niet meeneemt als je gaat vissen. Een checklist [hier komt zeer binnenkort, of misschien wel nooit, een handige link naar een checklist voor de Frankrijkvisser] kan uitkomst bieden.
Tijd om een leuk plaatje er bij te zoeken. [openingsfoto] Zo, dat staat prima. Een onderschrift er bij.. mmm het is een foto ergens midden in de week genomen, maar dat weet niemand. Ik doe gewoon net alsof het een foto van de heenreis is. De heenreis was in de nacht van woensdag 26 mei op donderdag 27 mei, dus het is dan donker, maar dat maakt even niet uit.
De kanalen in Noord Frankrijk zijn ons eerste doel. Gewoon om eens kijken wat er te vangen valt. Om het geheimzinnig te houden vertel ik niet precies om welke kanalen het gaat. Misschien dat Frank het wel vertelt, blogt of schrijft, het maakt eigenlijk niet zo veel uit. Het gaat er om dat je op basis van een kaart een stekkeuze kunt maken. T-splitsingen, bruggen, zijtakken, dat soort stekken krijgen extra aandacht. Lôgísch. [kruifiaans accent]
In de praktijk zijn we blij als we ergens überhaupt bij het water kunnen komen, een paar plekken van de kaart zijn wel bereikbaar en daar voeren we boilies. [aas; een hoofdstuk voor een andere keer ]
Waar was ik. Ok, bereikbaarheid, aas en zo. We halen verder natuurlijk de vergunning, waarover later meer [link naar post over vergunningen en de garde de pêche] Ergens op een boom gespijkerd langs het kanaal hangt een briefje met het adres van een viswinkel. Het blijkt een garage van een woonhuis te zijn die vol staat met lokvoer en kant en klare tuigjes. Het niveau van de karperartikelen doet ons vermoeden dat de karpervisserij niet echt doorontwikkeld is in dit departement. Het lijkt alsof de verkoper voor het eerst buitenlanders in zijn zaakje te gast heeft.
Hij is dan ook zeer behulpzaam en geeft ons enkele tips over karperwater in de buurt. Maar karpervissen op de kanalen? Dat doet niemand hier. Misschien heeft dat een reden, en zit er gewoon vrijwel geen karper. Toch gaan we. Stug en eigenwijs, maar volhardend. Eerst maar eens gaan vissen.
Om de eerste nacht door te komen besluiten we een putje te bevissen. Het meertje staat in het boekje nachtvissen in Frankrijk uit 2008. Het is uiteraard beter de meest recente versie mee te nemen. De michelingids van een paar jaar terug doet het nog wel prima trouwens. We komen er achter dat lang niet al het water er in staat, daarvoor zijn meer gedetailleerde kaarten of gewoon een goede speurneus nodig.
Om maar direct naar het resultaat van de eerste nacht te gaan: één hele zeelt. Een prachtvis, maar niet de vissoort waarvoor we komen. Het is tijd om in te pakken en een plan te trekken voor de komende dagen.
Schematische weergave van het vis- en voerplan. Door dit op papier te zetten , wordt een en ander duidelijk en is het mogelijk om weloverwogen wijzigingen door te voeren.
Op een blocnote schetsen we een voerschema voor de komende dagen. Ter verduidelijking heb ik het schema in een tabel gezet. Het komt er op neer dat de eerste nacht instant gevist wordt, de tweede nacht op een aangevoerde stek en de derde nacht op een twee keer voorgevoerde stek, etc. Het plan wordt meermaals aangepast, maar door het op papier te zetten is het iets duidelijker en overzichtelijker. De stekken worden in de navigatie opgeslagen als ‘donderdagnacht’ en ‘vrijdagnacht’ en zo verder. Overdag gaan we op zoek naar stekken en voeren op de eerder gevonden stekken. Een plan van aanpak ontstaat al doende. Niks hangen op de stretchers; Hit and Run!
Het wordt een veel te lang verhaal… Morgen verder 
Noord-Frankrijk in zes nachten | SCHUB.nl – [1] – [2] – [3] – [4] – [5] – [6]
May 252010
Zo, we zijn weer terug gekomen uit Frankrijk. Natuurlijk wil ik zo snel mogelijk verslag doen van de sessie. In de vorm van een zestal blogposts die (met terugwerkende kracht) geplaatst zullen worden. De serie is bijna af, maar hier alvast een foto die de sfeer uitstraalt. Zes nachten vissen in Noord-Frankrijk. Coming soon, op SCHUB.nl. Er staat al een filmpje op youtube ergens…
Update: De eerste post, deel 1 van 6 is geplaatst!
