Noorwegen 2009

De grote dag.
Het is zover, zaterdagmorgen om 04:00 uur sta ik op om naar Schiphol te gaan voor de vistrip naar Noorwegen. Marius haalt mij om 04:30 uur op, samen met zijn broer Peter en op Schiphol treffen we Mike en Leen. We vliegen om 07:10 uur naar Gardermoen bij Oslo. Alles gaat op tijd en we staan dan ook helemaal volgens schema bij de balie om onze huurauto op te halen. Twee andere auto’s dan we besproken hadden, maar wel een verbetering.
Na een rit van 304 kilometer over de Noorse wegen waar de limiet 80 km p/u is komen we om 16:00 uur aan bij de Kvennan camping. We melden ons bij de kiosk en alles lijkt geheel volgens verwachting klaar te liggen. Ons huisje de Elgstua biedt voldoende ruimte voor 6 personen, maar beter is voor vijf. Wel missen we gelijk een koffiezetapparaat dus dat wordt behelpen. Verder twee slaapkamers met stapelbedden en dan nog twee slaapplaatsen in de huiskamer. Ik besluit gelijk dat een stapelbed niets voor mij is , mede na mijn ervaring in Denemarken vorig jaar. Ik slaap in de huiskamer. De bagage wordt binnen neergezet; snel een bakkie koffie en dan moet de eerste vis gevangen worden. Eerst nog even een combivergunning halen, dan mag het hele stuk van de Glomma bevist worden; deze kost 750 Noorse kronen .

We besluiten bij de camping te blijven en gaan iets boven de camping vissen. Het eerste dat opvalt is de stroming, die sterker is dan ik het mij kan herinneren terwijl het water niet bijzonder hoog staat. Het is weer wennen maar ik grijp terug op mijn eerdere ervaring en begin met de nimf, een (licht)grijze. Hierop worden de eerste vlagzalmen dan ook gevangen.
We onderbreken het vissen om een hapje te gaan eten maar al snel zijn we weer terug op het water. Je ziet weinig vis stijgen maar toch probeer ik een ballonkopsedge. Ik had van vrienden begrepen dat deze al voor succes had gezorgd bij hun vistrip een paar weken eerder. Inderdaad een aantal aanbeten en dan vang ik ook een mooie vlagzalm op de sedge. De nimf blijft echter favoriet en ik stap weer over.
Als we stoppen en teruggaan naar het huisje is het inmiddels zondagmorgen. De score van de eerste avond is voor mij twaalf vissen. Iedereen heeft de eerste vissen binnen, ook Leen heeft zijn eerste vis gevangen een forelletje op een klinkhammer. Het is het einde van een lange dag.

Dag 2.
We zijn om acht uur weer op en zitten aan de moeizaam gezette koffie. Na het ontbijt moet er nog wat gebonden worden, want de eerste vis weliswaar binnen maar de eerste vliegen zijn we ook al kwijt. Het bijbinden zal een dagelijks terugkerende zaak worden. Aanvullen van de verspeelde vliegen en de vangers.
Vandaag besluiten we om het niet te ver van de camping te gaan zoeken. Bij de hoogspanningsmasten een stuk verderop op loopafstand van de camping. Onderweg zie ik regelmatig wat vis stijgen en kan de verleiding niet weerstaan om even in het water te stappen. De vis wil echter niet en ik loop maar weer verder. De anderen zijn een stuk doorgelopen en staan daar in het water. Ik besluit het bij een mooie riedel te gaan proberen met de grijze nimf en vang daar 8 mooie vissen op vrij ondiep water. Later nog een paar aanbeten op de sedge .

Leen krijgt wat instructie van Marius over het vissen met de nimf, en met een nimf aangeknoopt heb je dan zelfs nog een kans om iets te vangen. Als ik kom aanlopen zie ik Leen de eerste vlagzalm vangen en ik leg uit hoe hij deze het beste kan binnenhalen.
De afspraak is steeds rond 17:00 uur te gaan eten dus dat doen we dan ook. Onder het eten wordt er volop gepraat over de dag die nog niet voorbij is want de avond is er ook nog. In de avond weer naar het stuk waar we gisteren waren, iets boven de camping. Het is een lastig stuk met veel wat diepere geulen en veel stroming maar de vis zit er wel en er worden nog veel vis bijgevangen (zeker zo’n 20 de man). Als Marius wat oploopt blijft hij met zijn voet achter een steen hangen en valt voorover. Met zijn knie op een steen , zeer pijnlijk . Bij het opstaan doet hij hetzelfde nog eens en komt weer ten val. Met een nat pak en pijn aan de knie kost het ons enige moeite om bij de kant te komen. Nu maar hopen dat de pijn niet erger wordt anders ziet het er somber uit voor morgen.

Dag 3.
Na het ontbijt spreken we af vandaag de eilandjes na de brug bij Telneset te gaan bezoeken. De vorige keer hebben we daar uitstekend gevangen en het waterpeil is nu net als toen niet te hoog. Het is wel even zoeken naar de juiste afslag, alle weggetjes lijken op elkaar hier. Omdat het vissen met de droge vlieg mijn voorkeur heeft begin ik met een groene puppa (gebonden door Marius die morgen), op advies van Renato vissen als een drogevlieg. Ik loop de buitenkant van het eiland af en heb regelmatig aanbeten maar verspeel ze ook weer uiteindelijk vang ik er toch 5 voor ik bij de punt van het eiland kom. Ik verwacht daar eigenlijk Mike die ik eerder de binnenkant van het eiland zag afvissen. Mike staat echter een stuk verderop te vissen. De vorige keer weet ik nog dat ik bij de punt ineens veel vis ging vangen uit een geultje langs de stroming. Dus ben ik hetzelfde stuk nu weer gaan zoeken. Ineens krijg ik aanbeten en bijna elke worp/ drift is het raak steeds in hetzelfde stukje water. Het lijkt wel of ze daar dik gestapeld liggen. Ik weet niet of het aan de haak ligt of aan mij maar ik verspeel veel vis. Ik stap over van de puppa naar de cdc sedge en verspeel dan toch wel minder vis. Net al de vorige keer dat ik hier was wordt het weer een bijzonder goede dag. Ik vang 45 vlagzalmen, mooie maten en heb er over de dag zeker zoveel nog verspeeld.

Na het eten ga ik samen met Mike en Leen achter de eilandjes bij de camping vissen en blijf bij mijn sedge die het overdag ook goed deed. We lopen helemaal op naar het laatste eiland waar Marius en Peter samen staan te vissen . Onderweg vang ik nog er 16 bij voor het totaal van de dag. Dan zit alles in de knoop en herstel betekend alles opnieuw aanzetten inclusief leader, een mooi moment om te stoppen. Het is ook al 01:00 uur.

De Noorse en Zweedse gasten lijken pas te gaan vissen als wij stoppen, dit omdat ze in de nacht meer zouden vangen. Navraag bij hun leert ons echter dat wij overdag zeker net zo goed vangen dus waarom onze hele nachtrust opofferen.

Dag 4.
De hele nacht heeft het geregend en dat doet het nog als we opstaan; ook de temperatuur is een stuk gezakt , nu nog maar rond de 10 graden. Op zich een goede dag om het op de snoek te proberen in een meer bij Horjdale. Een prachtige omgeving en na het kopen van een dagvergunning voor 50 kronen en het omkleden stappen we dan ook op het water af. Een rietkraag met een zeer modderige en drassig zuigende bodem maakt het al gelijk een moeizame bedoeling. Als Mike door het riet loopt schiet er een snoek voor hem uit. Ik sta op die hoogte langs de rand van het riet te werpen en krijg gelijk een stevige aanbeet die ook weer gelijk losschiet. Een kans gemist. Een stuk verderop vangt Mike een mooie snoek en later nog een baars op de streamer. Ik krijg er nog een snoek aan maar ook deze verspeel ik weer gelijk. Het kost mij veel moeite om bij het lopen steeds uit de zuigende modder te komen. Dan zak ik tot ver over mijn enkel in de modder en probeer los te komen; als dat gelukt is blijkt dat de hak en zool helemaal van mijn schoen af zijn. Ik vind het mooi geweest en ga voor de koffie. De anderen komen ook uit het water en we besluiten dat het genoeg is de snoek is niet los en het is nog aan het regenen. Het resultaat van de dag Mike 1 snoek,1 baars en een gebroken hengel, Peter een snoekje, ik tweemaal een aanbeet, allebei gelost en nieuwe schoenen nodig. De rest heeft wel vis gezien maar niets gevangen.

Na de aanschaf van een paar nieuwe waadschoenen en een maaltijd zijn we klaar voor de avondsessie. Zoals elke avond toch in de buurt van de camping. Ik begin weer met de sedge het lijkt wat minder dan de avonden ervoor. Ik vang er nog 15 op de sedge en 2 op de nimf .
Mijn nieuwe schoenen zitten prima.

Dag 5.
Regen, regen en nog meer regen; het water is fors gestegen en dat maakt dat het waden ook weer een stuk lastiger is geworden. Met water tot aan het bovenbeen in de stroming is het moeilijk om te blijven staan, je hangt wat tegen de stroming maar onverwachte bewegingen of omdraaien is er niet bij. De temperatuur is in de ochtend gedaald naar 6 graden. We zijn bij het stuk voor de brug naar Telneset. Ik loop een stukje op met Mike en vlak voor de bocht vang ik een forel van ongeveer 30 cm op de drogevlieg en iets later nog een vlagzalm. Ook Mike vangt er een visje maar daarmee is het dan over.

We gaan terug op zoek naar de anderen , die zijn overgestoken en vooral Marius staat goed te vangen met de nimf. Het vissen met de droge vlieg is moeizaam en met moeite heb ik uiteindelijk totaal 8 vissen waarvan twee forelletjes. Ik ben het zat en als verzopen katten gaan Mike en ik op weg naar het huisje voor iets warms. Om 21:00 uur weer warm en gaan we het nog maar weer proberen bij de hoogspanningsmasten. Mijn favoriet op dit moment is echt de cdc sedge met twee kleuren veertjes, een lichte crème en een beige op elkaar. Als we om middernacht stoppen heb ik er toch nog 10 bijgevangen waaronder weer een van 45 cm en alles op de droge vlieg.

Dag 6.
Op deze dag gaan we naar het labyrinth; dit heet zo vanwege het grote aantal kleine eilandjes met alle doorgangen ertussen en uiteindelijk de hoofdstroom. Het is duidelijk dat het water gestegen is , waden gaat moeilijk en op sommige plaatsen is het niet mogelijk over te steken. Een waadstok is absoluut geen luxe. Ik vang een paar kleine vlagzalmen op de nimf, maar veel is het niet . Ook de anderen hebben het moeilijk. Er zijn ook twee Zweden aan het vissen, ik zie hen staan waar wij twee jaar geleden goed gevangen hadden. De Zweden komen al weer snel terugwaden en vertellen dat het niet veel is. Toch zie ik vis stijgen bij een tussenstroom , hebben zij het gemist? Met enige moeite , het is een diepe doorsteek met een klein richeltje waarop je kan lopen, weet ik er bij te komen. Ineens komt er voor mij steeds vis boven, midden in de stroming. In de hele doorgang komt vis boven, er is kennelijk iets van insectenleven dat wordt meegevoerd. Ik probeer van alles maar zelfs de sedge wordt niet gepakt. Dan zie ik een klein zwart vliegje en bind een kleine zwarte cdc compara (haakmaat 20) aan. Gelijk is het raak en vang ik vis in de doorgang. Steeds een stukje oplopend vang ik 18 vlagzalmen, niet erg grote, maar tussen 20 en 30 cm. Ik ga op zoek naar de anderen in het Labyrinth want zien of horen doe ik ze niet. De rest heeft niet zoveel geluk als ik en Marius en Peter stoppen ermee om boodschappen te gaan doen. Ik hoor dat Leen een grote forel heeft gevangen maar verspeelt heeft toen hij op Marius moest wachten voor een foto.
Ik vang met de nimf in de geul voor de kant nog een vlagzalm van 45 cm. Het lijkt dit jaar of er meer grote vis zit, waarschijnlijk door het beleid van de beheerder. Op het flyonly stuk mag je per persoon nog maar 1 vis meenemen met een minimum van 35 en maximum van 40 cm.

In de avond ben ik met Leen nog even naar het eilandje bij de camping geweest en daar op de ondiepte heb ik er nog 9 bijgevangen voor het dag totaal. Daarna nog een tijdje naar Leen en zijn techniek gekeken.
Van Hein hoor ik dat het water inderdaad zeker 40 cm gestegen is in een dag en daardoor de vlagzalm toch minder actief zal zijn.

Dag 7.
Alweer de laatste dag; we zijn nog op een plek niet geweest en dat is bij het huis waar wij de andere keren logeerden. Voor vandaag hebben we afgesproken allemaal een vis te doden voor het eten. Ook daar zijn mooie eilandjes en heb ik goede ervaringen met vissen waar de stroming aan het einde van de eilandjes bij elkaar komt.
Al meteen als we in het water stappen zien we vis stijgen en vangen we op de droge vlieg . In mijn geval weer met de bekende sedge. Toch besluit ik door te gaan en samen met Peter ga ik naar waar de stroming samenkomt aan het einde van het eiland. Daar weet ik zit een richel waar ik in het verleden goed gevangen heb. Bij de richel aangekomen lijkt het eerst stil maar als ik iets meer in de stroming werp krijg ik gelijk aanbeten , mooie grote vlagzalmen. Na er meerdere te hebben gevangen krijg ik een mooie maat voor mijn avondeten aan de vlieg. Ik leg hem langs de hengel voor de maat en gok net geen 40 cm, dus binnen de toegestane marge. De vis gaat mee. Ik loop weer terug en kom Marius en Mike tegen en om hun heen komt overal vis boven. Alleen vangen lukt niet best . We hebben niet de juiste vlieg op het water zien we de iron blue dun en we hebben niets dat zo klein is. Na alles te hebben geprobeerd ga ik met Mike en Leen weer langs het eiland in de hoofdstroom vissen. We pakken allemaal nog vis tot het tijd is om te gaan. Ik ben vandaag gestopt met tellen bij dertig vissen.

Een BBQ wacht op ons en ieder heeft een vis om te eten bij zich. In de avond wordt niet meer gevist, de volgende morgen is het vroeg op en terug naar huis.

Het was weer een geweldige week met voor ieder ruim vlagzalm en voor de Glomma ook redelijk wat forel , alleen jammer dat het snoeken niet wilde lukken. We geven het stokje door aan Hanafi, Henk en Mike die nog een weekje zonder zijn Babe of Bert moet. Sterkte en succes!

OP DE FINT (08 juni 2009).

Mijn vaste vismaat werkt tegenwoordig in een andere ploeg waardoor dat vaste een andere inhoud heeft gekregen. Waar we vroeger, het lijkt al lang geleden steeds samen vrij waren zijn we dat nu niet meer. Als ik vrij ben werkt hij en andersom.
Toch hebben we deze week een dag samen vrij en een afspraak is dan dus zo gemaakt. De geluiden dat er weer leuk Fint kan worden gevangen op de Waterweg zijn er al weer. Vorig ,jaar hebben Marius en ik ook al een aantal pogingen gedaan maar altijd zonder succes. Dit jaar moet het toch lukken. Van Paulus , een visser bij ons op de club krijgen we een tip over de vliegen en dan blijkt dat ons patroon wel goed is maar de haakmaat te groot. Misschien verklaart dat onze pech van vorig jaar.
Het is om 11:30 uur laag water dus we vertrekken naar de stek om 10:30 uur zodat we op tijd aanwezig zijn.
De dam is al begaanbaar en komt langzaam steeds meer droog te staan. Omgekleed en met de vliegen aan de lijn , 2 stuks, een aan het einde van de tip en een al gelijk boven in de lus bij vliegenlijn lopen we de dam op. Na een meter of twintig beginnen we te werpen, aan de binnenkant en naar links. De lijn kan dan met de stroming mee naar rechts driften terwijl de vlieg afzinkt. Aan het einde van de drift moet je redelijk snel naar binnen strippen anders loop je het risico dat de lijn vast komt te zitten onder de stenen. Binnen tien minuten hebben we de eerste aanbeten en vang ik mijn allereerste Finten aan de vliegenhengel. Dat ze er zitten is duidelijk, overal voor ons zie je vis bovenkomen. Marius vangt ook snel zijn eerste vissen en dat is dan ook gelijk een dubbelaar. Allebei zijn vliegen zijn gepakt en zijn hengel staat krom. We staan helemaal goed en om de paar worpen is het raak. Een aantal andere vissers komen bij ons staan maar lijken het toch niet goed te doen . Zij vangen niet veel en naast ons staat iemand met een zware zinklijn achtjes te draaien bij het binnenhalen. Hij zit dan ook steeds vast en ondanks de tip om sneller te strippen blijft hij ermee doorgaan.
Even later staan we weer alleen op de dam en blijven gewoon doorvangen, het lijkt op hard werken.
Om zes uur houden we het voor gezien, voelen we ons uitgeteld en zijn toe aan een kop koffie of iets anders te drinken.
Wat een dag, we zijn uiteindelijk opgehouden met tellen maar een reële schatting zou toch zijn Marius zo’n 60 en ik zeker 40 mooie Finten. Wat een ervaring, na zo’n visdag ben je weer even verzadigd.

Ons volgende avontuur staat al weer voor de deur: Noorwegen 2009 komt dichtbij en er moet nog veel gebonden worden!

Begin met een nimfhaak maatje 12 of 14 met een goudkraal en zet de binddraad op. foto 1

Wikkel de binddraad tot aan de haakpunt , neem beige dubbing ik gebruik super bright of squirrel en dub een lijfje. foto 2

Neem een patrijsveertje en verwijder de fluf en onderste fibers. Bind dit veertje in achter de goudkraal en maak een aantal wikkelingen.foto 3

Een beetje dubbing achter het goudkraaltje en afbinden.
foto 4
Het resultaat is een (voor mij) prima vangertje. Zonder de goudkraal ook in de Nederlandse polder. foto 5

TERUG NAAR DE WIESE (mei 2009).

Het is al weer enige tijd geleden dat ik wat aan mijn blog heb gewerkt. Ik heb om diverse redenen wat minder tijd aan vissen kunnen besteden. De vangsten op het Oostvoornse meer vielen tegen dus daar ben ik niet vaak geweest; het snoeken lijkt ook minder te zijn als de afgelopen jaren. Hopenlijk is dit allemaal tijdelijk en komt er weer een goede tijd voor de polder en Oostvoorne aan.
Ik ben wel weer naar de Wiese geweest, de laatste keer vroeg ik mij af of ik daar nog zou vissen nu er geen familie meer woont in die regio.
Met de voorjaarsvakantie in aantocht vonden het toch een te mooie plek om niet meer naartoe te gaan. Dus in mei zijn we weer naar Frönd vertrokken voor een week ontspannen en natuurlijk vissen in de Wiese.
Ik had een vergunning voor 7 dagen en deze lag al klaar toen we op ons vakantie adres kwamen.
Ik ben ‘s avonds gelijk even naar het water gelopen, maar het weer zat niet mee en toen het ook nog ging onweren ben ik weer gestopt. Toch een eerste indruk van de rivier, de stand van het water, het insectenleven en de activiteit van de vis gaven mij en hoopvol gevoel. Elke keer weer is het heerlijk om in een riviertje te staan midden in de natuur en een prachtige bruine forel te vangen.
De eerste keer is het altijd zoeken naar de vlieg die de forel weet te verleiden tot een aanbeet. Tot nu was het elk jaar niet de vlieg van de voorgaande keer dus ook nu eerst maar eens wat anders proberen. Er vliegen een hoop insecten , grote meivliegen en kleine zwarte vliegjes boven het water. Langs de kant zie ik regelmatig vis bovenkomen dus beginnen met een droge vlieg, een cdc-tje, lijkt op z’n plaats. Het levert alleen geen vis op en dan kun je doorgaans maar beter ombouwen voor de nimf, dat laatste doe ik .
Een nimf en daarboven en blackpeacock spider geven de eerste aanbeten maar al snel daarna is het weer over.

Ik heb de hele week vis zien stijgen vlak langs de kant onder de bomen.Uiteindelijk is het mij niet gelukt om een bepaalde droge vlieg te vinden die het deed. De drie vissen die ik op de droge vlieg heb gevangen, na veel moeite, waren op een klinkhammer, een cdc-tje en een miertje. Allen op een kleine haakmaat.
Aan het einde van de week moest ik dan ook vaststellen dat de winnaar toch een spider was en wel een beige met een patrijshackle. Op deze vlieg heb ik nog 21 mooie forellen gevangen en diverse aanbeten niet weten te verzilveren.
Het weer was de hele week redelijk: in de nacht wel regen maar overdag was het vaak droog. De Wiese was soms wat aan de bruine kant maar door de snelle stroming was het ook weer snel redelijk helder en bevisbaar.
Ik denk dat ik volgend jaar weer gewoon ga.

dinsdag 22 oktober 2008

Vandaag beginnen we in Sluipwijk Marius, zijn broer Leo en ik. Het is mooi weer wel wat wind maar ook een zonnetje. Om niet vlak achter elkaar te lopen gaan Marius en Leo de ene kant uit en ik de andere. Dit lijkt voor mij een gelukkig keuze want na enige tijd zie ik ineens allemaal visjes opzij springen. Het zou mij verbazen als daar niet ergens een snoek ligt. Bij de tweede worp inderdaad een rustige aanbeet en een korte de dril. Een mooie snoek en een goed begin van de dag.

Hierna mis ik er nog een iets verder, maar daarmee is dan het over. Marius en Leo hebben helemaal geen geluk Marius mist een paar keer een snoek en Leo krijgt zelfs geen missers.
We besluiten om een andere stek te zoeken voor de laatste uurtjes van de dag. Op de nieuwe stek is het eerst ook niets en dan lijkt het of de snoeken toch nog even actief worden. Ik vang er nog een en mis/verspeel er twee Marius vangt er twee en Leo weet er twee te verspelen.
Inmiddels is het later dan we dachten dus tijd om naar huis te gaan. Het was een lekker dagje snoeken met toch nog de nodige activiteit. De stand dit seizoen is tot nu drie snoeken uit twee keer vissen.

20 oktober 2008

Vandaag zou de mooiste dag van de week worden ,met het oog op het weer, dus op naar het Oostvoornse meer. Om 14:00 uur rijd Marius voor en gaan we met een lekker zonnetje op pad. Naarmate we dichter bij ons einddoel komen komen er steeds meer wolken. Als we over de heuvel rijden bij de loswal zien we gelijk hoe druk het is. Niemand te zien op de dammen of in het water. Op de parkeerplaats staat een auto, opa met zijn kleinzoon. Nog niets gevangen , nog niets gezien is het antwoord op de vraag hoe het is. We vissen met de binnenbak rechts af terwijl we naar achter lopen om op de tweede dam te gaan vissen.
Het water lijkt wel weer hoger te staan, het moet niet veel verder steigen.
Op de tweede dam gaan we over op de zinklijn ik met een witte booby van een groot formaat.
Helemaal niets diverse worpen gemaakt en het lijkt weer een saaie dag te worden. Ik besluit er maar bij te gaan zitten, dan zie ik ineens een grote kolk niet ver uit de kant en werp mijn vlieg in de richting van de kolk maar niets. Ongeveer tien minuten later laat ik mijn booby afzinken en ga er weer rustig bijzitten als er ineens een aanbeet is en gelijk wordt de hengel rustig krom getrokken. Geen wilde runs en sprongen maar gewoon rustig veel gewicht en massa dat zijn eigen weg kiest. Dan komt de vis boven en aan de afstand tussen de staart en rugvin zit een behoorlijke afstand. Marius roept opgewonden dat het een “lerp”van een vis is. Langzaam draai ik mijn lijn op de reel en elke keer zwemt de forel weer rustig weg. Uiteindelijk kunnen we hem pakken en dan zien we dat het inderdaad een grote bruine forel is, een prachtige vis. Ik denk de grootste die ik hier gevangen heb zeker de grootste bruine forel. Bij het meten blijk ik een bruine forel van 70 cm te hebben gevangen. De lijn wordt afgeknipt omdat de booby te diep zit en de forel weer snel teruggezet. Hij zwemt elijk rustig weg de diepte in.
Hierna niets meer, geen aanbeten en geen vis gezien. Als het dan ook nog gaat regenen gaan we maar naar huis. Ik ben tevreden met een erg mooie vis.

oktober 2008
Op de zeeforel in Denemarken .

Na lange tijd uitkijken naar dit reisje is het dan ineens zover en staan we om 04:30 uur klaar voor vertrek. Met twee auto’s afgeladen met visspullen, goed gevulde vliegendozen en levensmiddelen gaan we op pad. De heen reis gaat vlot en voorspoedig, daarom staan we twee uur te vroeg in Middelfart voor de sleutel van ons huisje. We krijgen na enig aandringen de sleutel en kunnen aan de laatste 30 kilometer beginnen.
Het huisje ziet er prima uit en heeft 3 slaapkamers die snel in beslag zijn genomen , ik kom met Marius in de kamer met twee stapelbedden. De bovenste gebruiken wij voor de bagage (reuze handig) en in de onderste gaan we slapen. Ik weet nu hoe het waarschijnlijk is om in een duikboot te slapen. Bij het in bed stappen stoot je eerst je nek. dan je achterhoofd en bij het uitstappen je voorhoofd allemaal omdat het wel erg laag is in de hoogslaper.

Als de spullen uit de auto’s geladen zijn worden er gelijk plannen gemaakt om te gaan vissen, er valt geen (vis)tijd te verliezen, toch? We gaan kijken bij een bekende stek Sonderby Klint maar de golven zijn er onoverkoombaar hoog. Gekozen wordt voor een andere locatie en wel op het schiereiland Torø Huse . De auto parkeren we bij de oploop naar het schiereiland en we stappen enthousiast op weg naar het water. Door de forse wind kunnen we niet aan de buitenkant vissen dus zoeken we beschutting in de baai.
In het schemer worden de eerste vissen gevangen, ik ga niet door het hele verslag door elke vis die gevangen wordt noemen maar voor de eerste dag maak ik een uitzondering.
Leen staat op een puntje en vangt kort achter elkaar 4 zeeforellen , Mike weet ook een mooie vis te verschalken en Paulus neemt de zesde van de eerste paar uur voor zijn rekening.
Als het dan einde eerste visdag is zijn we allemaal positief en optimistisch over de komende dagen.
We spreken af om de volgende morgen om 06:00 uur op te staan , een rode draad door de week omdat we uiteindelijk geen enkele ochtend om die tijd op waren. Opstaan rond 08:00 uur met eerst koffie daarna ontbijt en rond 11:00 op naar de visstek was meer de trend.

De tweede dag begint met storm, regen en geen enkel uitzicht op vissen. Toch geven we niet op en sturen twee verkenners uit , Marius en Paulus gaan wat stekken langs om te zien of er gevist kan worden. De rest gaat nog maar wat zitten binden. We zijn zo bezig dat het stilvallen van de storm niet opgemerkt wordt. Marius en Paulus melden zich weer en we gaan nog maar weer naar Torø Huse vanwege de mogelijkheid daar om altijd beschut te vissen.
Het water staat laag en de kelp en wierbedden langs de kant liggen er droog bij, dus aan de ervaring van de vorige dag hebben we niets. We moeten gewoon weer zoeken. Door het lage water kunnen we wel naar de kop van het schiereiland , dit ziet eruit als een mooie plek, maar bij hoog water. Ik vang mijn eerste vis , Paulus en Marius vangen ook Willem heeft pech verspeelt er twee. Als we verzamelen om weer naar huis te gaan krijgt Paulus een telefoontje van Mike dat ze, Mike en Leen, er vijf hebben gevangen en naar ons toekomen. Ik hoor Paulus wat mompelen van ”het zal Mike weer niet wezen” en hij gaat samen met Willem vast op de terugweg naar de auto. Marius en ik wachten nog even en zien Leen aankomen met vijf mooie grote vissen maar……….niet helemaal gevangen zoals we verwacht hadden.
Na het avondeten nog wat bijbinden om het verlies van de dag goed te maken en we spreken weer af om de wekker op 06:00 uur te zetten.

Dag drie begint prachtig weinig wind en een blauwe lucht en na het ontbijt trekken we erop uit. Het plan is om bij Sonderby Klint te gaan vissen de zee ziet er rustig en glad uit, een groot verschil met de eerste dag dat we hier zijn wezen kijken. Omgekleed en bepakt stappen we het strand op en hoewel een aantal van ons klaar staan om te beginnen zet onze “gids” Paulus er de pas in en loopt richting van een rotspartijtje en een bocht . Achter de bocht ligt nog meer strand en weer een bocht we blijven nog even in beweging. Dan lijkt het sein vissen toch nog te klinken en stappen we het water in. Leen wil graag vanaf een rotsblok vissen maar vergist zich in het afstapje en we zien hem water maken; wel lekker fris na de wandeling maar je hoopt met een waadpak toch droog te blijven, jammer Leen! Na een tijdje vruchteloos te staan werpen verdwijnt Paulus achter een volgende bocht gevolgd door Mike die het zat lijkt om steeds stokvis achter zich te haken. Ineens hebben Marius en ik een paar aanbeten en ik vang mijn tweede, gevolgd door Leen en Willem die ook vangen. Hierna is het weer over. Pas als we vissend op de terugweg naar de auto gaan vangt Marius er ineens een paar net als Willem die vlakbij hem staat.
Bij de auto aangekomen blijkt dat Willem zijn linebasket ergens heeft neergezet zodanig dat hij hem vergeten is. Hij gaat met frisse tegenzin samen met Paulus nog een strandwandeling maken. Wij wachten onder het genot van een biertje bij de auto.
Een hapje nasi door Mike en Paulus bereid een afzakkertje en ……hoe laat zetten we de wekker morgen.

Gezien de toch matige vangst willen we het risico spreiden en besluiten om dag vier naar weer een nieuwe “top”locatie te gaan Helnaes. We starten weer met de traditionele strandwandeling achter de gids aan. Het ziet er prachtig uit de omgeving het water, moet gewoon weer een mooie dag worden. We vissen de strip weer af en Marius treft het een paar vissen op een randje bij hem voor. Hij vangt er een en vlak daarna nummer twee. Vooral de tweede is een prachtige vis dik in de 50 cm en vol energie. Mike, die als enige in de groep zijn net nog bij zich had schept de vis in zijn net waardoor het landen van de vis goed gaat. Het vissen was verder niet geweldig en er werd besloten om voor een tweede sessie naar de alternatieve stek te gaan bij de vuurtoren.
Daar bezet Leen weer zijn inmiddels traditionele positie , boven op een rotsblok en vangt een vis. Paulus en Marius verspelen er een en Willem is het zat. Pas vlak voor het vertrek in het donker vang ik er nog een toch nog een veertiger , ik begon de moed al op te geven. Paulus vangt er een en heeft nog wat aanbeten, net als Mike .
Zo snel als de zeeforel er was zijn ze ook weer verdwenen,dus inpakken en huiswaarts.

De volgende dag , woensdag , om 08:00 uur op mooie tijd voor de koffie en het ontbijt. Vandaag gaan we naar Bojden . We parkeren de auto voor de inmiddels traditionele wandeling naar de waterkant en daar aangekomen verspreiden we ons. Leen met de spinhengel gooit achteloos eenmaal zijn lepel uit en vangt gelijk een leuke vis. De rest van ons staan verspreid langs het strand in een toch wel forse golfslag. Al snel besluiten we dat het niets wordt en dat we beter naar Torø Huse kunnen gaan. Dichter bij het huisje en waar de wind ook vandaan komt je kunt er altijd vissen. Ik ga gelijk door naar de kop van het schiereiland en vis daar samen met Willen een mooi stukje af. Willem verspeelt een grote en gelijk hierna vang ik mijn vis van de dag. Hierna nog wat aanbeten maar niets blijft hangen. Inmiddels zijn de anderen ook bij ons aangekomen alleen Marius is in de baai gebleven. In het donker vangt alleen Paulus nog een paar vissen ; als je wat aanbeten heb moet je snel zijn anders is het weer voorbij lijkt het wel. Weer een dag taaie visserij achter de rug en nog twee te gaan. De wekker is gezet voor morgen….

Bij het opstaan valt gelijk de wind op: deze komt uit het westen dus zitten we aan de verkeerde kant van de Funen. Dat wordt een autorit naar de oostkant naar Hasmark strand, om precies te zijn 60 km verder. Vooraf is al bekend dat er ook een wandeling in het programma zit, iets waar we inmiddelsaan gewend zijn geraakt. De strook waar we gaan vissen is 7 km lang en het mooie stuk is natuurlijk niet bij de parkeerplaats. Waadpakken zijn niet gemaakt om lange stukken in te wandelen en ik ben dan ook blij als ik in het water kan gaan staan, lekker afkoelen. De eerste uren is het niets en dan na wat koffie stap ik in het water waar een tijd een Deen heeft staan vissen. Gelijk bij de tweede worp een grote vis die drie keer uit het water springt en dan verslapt mijn hengel weer. Het blijkt lijnbreuk te zijn, ergens gaat een grote zeeforel met mijn bruine magnus en een meter 22/100 leader. Pech is gewoon pech en ik verspeel mijn beste kans op een echt grote zeeforel. Hierna nog een tijdje door staan vissen maar van ons groepje had alleen Paulus nog geluk. In het donker vangt Marius nog op twee worpen twee vissen en Mike onverwacht twee gulletjes. We horen van een Deen dat er gewoon slecht gevangen wordt, van de mensen die hij is tegen gekomen had niemand iets Hierna geven we het op het is inmiddels 20:00 uur en we moeten nog een stuk terug lopen. Bij de parkeerplaats helpen we nog een paar Duitsers op weg die met een lege accu zijn gestrand.

De vrijdag en onze laatste visdag, die brengen we door bij de inmiddels bekende plek Torø Huse de buitenkant is door de wind weer niet te bevissen. Leen gaat er met de spinhengel op uit en kan dan wel de buitenkant doen. Als we hem later tegenkomen heeft hij er twee gevangen en een verspeelt. De rest van ons heeft nog niets. Dan wordt Paulus ineens fanatiek, want hij ziet “pukkeltjes” op het water en hij mist drie vissen achtereen. Paulus bukt voorover doet zijn pet af en vraagt Marius om hem een paar klappen te geven. Vlak hierna vangt Willem een vis , Marius verspeelt er een en wij zien geen pukkeltje maar het is wel in de richting die Paulus aanwijst. De actie is weer snel voorbij en we zetten het zoeken voort. Vlak voor het einde van de visdag vangt Mike er toch nog een in het donker. Voor de rest is het zonder vis naar huis deze dag.

De laatste avond is het restjes avond en maken we de balans op: 6 man vissen bijna zeven dagen voor 48 zeeforellen en twee gulletjes. ‘Topstek en vis ligt hier gestapeld’ zijn vaak gebruikte uitdrukkingen geweest om de moed erin te houden , maar niet waar gebleken. Gelukkig waren we met een erg gezellig groepje en hebben we lekker gegeten, veel gelachen, van de natuur genoten en heeft iedereen toch vis gevangen.
Volgend jaar weer !!

Voor alle foto’s zie het album in de rechter kolom bij de pagina’s !

Oostvoornsemeer 29 september 2008

We zijn het maar weer gaan proberen het weer was goed zonnetje weinig wind dus bellyboten leek ons op deze dag gepast. Starten bij de Stormvogel en dan het meer oversteken naar de overkant en daar tegen de dammen daar aanvissen. Vorige keer zijn we hier vanaf de Oostvoorne kant naar gevaren maar dat was een lange reis. Daarom nu maar rechtstreeks oversteken. Aan overkant aangekomen stonden er veel netten (nieuw) waar we omheen moesten vissen. Na een paar keer heen en weer varen over een stukje waar wij de vorige keer leuk gevangen hadden leek het erop dat het niets zou worden. Ik wilde weer verder gaan toen ik het gevoel had vast te zitten. Ik gaf een rukje aan de lijn en op dat moment sprong er schuin voor mij een grote forel uit het water en trok mijn hengel in een strakke boog krom. Hij bleef gaan nog een paar sprongen en gelijk weer de diepte in onder mij door en weg. Na een tijdje leek het erop dat de dril aan z’n einde kwam maar dat was maar schijn als ik de forel wilde pakken schoot hij weer weg. Uiteindelijk win je dan toch maar het is lang geleden dat ik zo’n mooie sterke en grote vis gevangen heb. Een bijna zestiger zoals dat heet, vet met mooie rode wangen.

Marius ving even later ook een mooie vis waarna het tijd werd weer terug over het OVM te peddelen naar de Stormvogel. We wilde het laatste deel van de dag nog even bij de hoogspanningmasten gaan vissen en liepen oveer het pad die kant uit. Daar aangekomen bleek met het hoge water en de verlegde dam het niet meer mogelijk was zonder risico naar de dam te lopen. Dus van de kant af vissen bleef over . Dit leverde verder geen vis meer op.